Wiązary dachowe
Wiązary dachowe to najważniejszy element budowlany dachu, stanowący jego konstrukcję nośną. Ze względu na wiele zalet, przede wszystkim prostotę konstrukcji, wytrzymałość i plastyczność, najczęściej wybiera się wiązary drewniane, dostosowując ich rodzaj i sposób montażu do typu oraz wielkości budynku.
Do niedawna najpopularniejszym rozwiązaniem były więźby tradycyjne, które budowało się bezpośrednio na placu budowy. Wymagało to jednak wiele czasu i pracy, stąd coraz większym zainteresowaniem zaczęły cieszyć się gotowe prefabrykaty. Buduje się je w halach produkcyjnych, specjalnie pod konkretne zamówienie i na bazie indywidualnego projektu.
Takie rozwiązanie ma wiele zalet – gotowe wiązary dachowe skracają czas budowy dachu i co za tym idzie samego domu. Pozwalają tym samym zaoszczędzić sporo pieniędzy. Drewno konstrukcyjne nie zalega na placu budowy, nie moknie, nie niszczeje, a przede wszystkim nie przeszkadza.
Budowa i montaż wiązarów dachowych z prefabrykantów w technologii płytek kolczastych ogranicza się do wjazdu naczepy z prefabrykatami na budowę, ustawienia dźwigu, a następnie montażu wiązarów na wieńcu. Trwa do maksymalnie do kilkunastu godzin. Czym więc są wiązary dachowe wykonane w technologii płytek kolczastych?
Płytki kolczaste
Tradycyjne więźby montuje się na jaskółczy ogon, gwoździe, czy śruby. Z kolei w tej technologii korzysta się z łączenia elementów drewnianych poprzez wprasowywanie w nie specjalnych płytek kolczastych.
W ich konstrukcji nie ma wielkiej filozofii. Są to stalowe płytki z wytłoczonymi kolcami, które dzięki znaczniej powierzchni stycznej, stanowią trwałą i stabilną spoinę łączącą belki więźby. Wysokość kolców wynosi od 8 do 20 mm, a ich dokładny rozmiar i rozmieszczenie zależą od wielkości i poziomu skomplikowania konstrukcji dachu.
Spoina, jaką tworzą płytki kolczaste jest na tyle trwała i sztywna, że nie ma potrzeby stosowania dodatkowych wzmocnień: zaciosów, gwoździ, śrub czy klejów. Ponadto nie stosuje się również słupów podtrzymujących konstrukcję dachu. Jedynym ograniczeniem jest wielkość budynku – wykorzystuje się je do budowli o maksymalnej powierzchni 2000 m. kw.
Źródła:
