wtorek, 08 marzec 2016 12:04

Kto nadzoruje działalność kantorów internetowych?

źródło: freeimages.com źródło: freeimages.com autor: Marcus Jump

Kantory internetowe to w zupełności polski wynalazek, który jak dotąd radzi sobie bardzo dobrze na rynku wymiany walut. Pierwszy serwis serwis wymiany walut w internecie pojawił się w 2009 roku, a zaraz za nim ruszyła ogromna konkurencja, która dostrzegła bardzo dobrą rentowność wynikającą z prowadzenia tego typu działalności.

Jak podaje porównywarka kantorów internetowych Kantorbox.pl na rynku funkcjonuje już około 50 serwisów, które oferują internetową wymianę walut. Specyfika prowadzenia e-kantorów sprawia, że prawo nie nadąża z ukonstytuowaniem wobec nich odpowiednich ustaw, a regulacje prawne odnośnie serwisów dla wielu są wciąż niejasne.

Pomimo, że e-kantory z założenia wymagają kontroli oraz zapewnienia klientom odpowiedniego bezpieczeństwa, to wciąż nie są jednoznacznie zdefiniowane przez ustawodawstwo. Ogólnie przyjęło się, że są one traktowane w sposób analogiczny do kantorów stacjonarnych. Podlegają:

- Ustawie o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu z dnia 16 listopada 2000 r.

- Ustawie o świadczeniu usług drogą elektroniczną z dnia 18 lipca 2002 r.

- Ustawie o ochronie danych osobowych z dnia 29 sierpnia 1997 r.

- Ustawie o ochronie niektórych praw konsumentów z dnia 2 marca 2000 r.

- Ustawie o swobodzie działalności gospodarczej z dnia 2 lipca 2004 r.

Co ciekawe, kantory internetowe nie podlegają zarówno ustawie o usługach płatniczych, jak i ustawie z dnia 27 lipca 2002 roku odnośnie działalności kantorowej. Jeżeli zatem serwis prowadzących działalność internetową chce prowadzić rachunki płatnicze oraz przyjmować z nich wpłaty i wypłaty, to powinien starać się o rejestrację w KNF jako biuro usług płatniczych lub instytucja płatnicza.

Taką licencję uzyskało kilka kantorów internetowych, które cieszą się ogromną popularnością na polskim rynku. Dzięki temu, zwiększyły one swój prestiż na i postrzegane są jako „osoba prawna, która uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności w charakterze usługi płatniczej” (art. 2 ustawy o usługach płatniczych). Zezwolenie KNF-u uzyskać jest jednak trudno. Oznacza ono, że wspomniane e-kantory będą kontrolowane przez nadzór finansowy. Ponadto, krajowa instytucja płatnicza ponosi koszty związane z działaniem KNF-u i musi liczyć się z ewentualnymi karami finansowymi, więc na takie rozwiązanie mogą pozwolić sobie tylko najwięksi gracze na rynku. Firma podlegająca kontroli musi spełniać szereg wymogów, a nadzorowi podlegają m. in.: pochodzenie kapitału założycielskiego spółki, wiarygodność jej założycieli, sposób rozpatrywania skarg klientów oraz przechowywanie środków pieniężnych użytkowników. Serwisy, które uzyskały kontrolę KNF-u, wydają się być w takim razie najbardziej pewnymi portalami dostępnymi na rynku. Powinni zwrócić się do nich szczególnie ci, którzy obawiają się o bezpieczeństwo swojej transakcji lub mają w planach wymianę dużej kwoty. Pozwala to na pewność prawną w przypadku ewentualnych problemów przy finalizacji transakcji.

Nadzór nad resztą kantorów internetowych, które nie uzyskały licencji KNF-u, sprawuje Ustawa o usługach płatniczych, którą znowelizowano 12 lipca 2013 roku. Dzięki niej, e-kantory zaczęły być postrzegane jako podmiot prowadzący działalność w zakresie wymiany walut. Poprzednia ustawa mówiła jedynie o działalności kantorowej, która nie odnosiła się do kantorów prowadzonych online. Ponadto, e-kantory są kontrolowane w imię Ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy przez podmioty dokonujące wymiany walut. Nadzór nad podmiotami prowadzącymi wymianę walut (nie prowadzących działalności kantorowej, czyli właśnie kantorami internetowymi) może sprawować jedynie Generalny Inspektor Informacji Finansowej (przy pojedynczych przypadkach e-kantorów kontrolowanych przez KNF, będą one nadzorowane również przez wspomnianą komisję). Jeżeli jednak podmiot prowadzi działalność kantorową, to jego działalność kontroluje nie tylko Generalny Inspektor Informacji Finansowej, ale również Prezes NBP.

W ramach wspomnianej ustawy transakcje mogą być prowadzone za pośrednictwem rachunków bankowych i nie wymaga się fizycznej obecności jednej ze stron przy dokonywaniu wymiany. Niestety, pomimo że e-kantory prowadzą swoją działalność w sieci, to muszą one posiadać odpowiedni lokal, który podlega przepisom dotyczącym również kantorów stacjonarnych.

Jeżeli zatem decydujecie się na wymianę pieniędzy w e-kantorze, który nie postarał się o licencję KNF-u, to warto sprawdzić jego wiarygodność w spisie KRS lub podczas pierwszej transakcji wymienić symboliczną kwotę. Jeśli przebiegnie ona pomyślnie, to możesz zdecydować się na przewalutowanie większych pieniędzy.

Co ciekawe, jak podaje wspomniana wcześniej porównywarka kantorów internetowych, wkrótce możemy liczyć na poważne zmiany na rynku e-kantorów. Jeszcze pod koniec sprawowania rządów przez poprzednią władzę dyskutowane były bowiem projekty ustaw, które miałyby uregulować działalność kantorów internetowych.

Artykuły powiązane

Polecamy

  • 1
  • 2

Biznes i finanse

  • 1